Reflex integratie



Wat is reflex integratie? 


We werken deze pagina zo snel mogelijk af! 


Getuigenis 1: 


Léon is 4 jaar en heeft een ernstige vertraagde ontwikkeling. De oorzaak hiervan is nog niet gevonden. Er zijn geen afwijkingen te vinden op de hersenscan.
Léon is heel angstig en gevoelig. Hij sluit zich vaak af, als hij iets moet doen of als er iemand hem aanspreekt. Hij kijkt ook heel afwezig. Ik ben heel bezorgd en wil hem helpen. Ik zoek naar een andere therapie naast logo, kiné en speltherapie die hij al volgt.
Via het internet kwam ik op reflexintegratie uit.
Léon voelde zich onmiddellijk op zijn gemak. Sofie kon doordringen bij Léon door oefeningen te doen met hem die haalbaar waren. Ook de bewegingsoefeningen liet hij gemakkelijk op hem uitvoeren. We kregen bewegingen mee die ik tijdens het slaapritueel gemakkelijk kon toepassen. Léon werd rustig tijdens de oefeningen.
Al snel zag ik dat Léon gerichter begon te kijken. Hij begon zich te focussen op dingen. Hij maakt een sprongetje vooruit.
Léon blijft niet meer stilzitten of gewoon rechtstaan, maar hij begint dingen te ondernemen uit vrije wil. Hij begint zijn wereld te verkennen. Hij is niet meer passief. Hij speelt met het speelgoed, krijgt interesse in kleuren en knutselen, luistert naar verhaaltjes.
Léon begint steeds meer en meer woordjes en twee- en drie-woordzinnen te gebruiken. Hij kan zich verstaanbaar maken. Hij zoekt zelf contact met iemand. Ik hoor hem steeds meer schaterlachen.
Hij blijft nog heel onzeker maar ik zie hem vooruitgaan. De juf merkt ook een verschil.
Wij doen trouw de oefeningen. Léon neemt al zelf zijn matje uit om aan te geven dat hij de bewegingen wil doen.


Getuigenis 2:


Lucas is 14 jaar en is hooggevoelig. Hij is gedurende de hele lagere school en het eerste middelbaar mikpunt van pesten geweest.
Lucas gaat van het tweede leerjaar naar de psycholoog en heeft sova gevolgd. Toch blijft hij angstig en voelt zich niet zo goed in zijn vel. Hij kan zich niet goed concentreren op school.
Lucas vroeg spontaan om ook reflexintegratie te volgen. Hij ziet zijn broertje evolueren en wil dit ook proberen.
Lucas is innerlijk rustiger geworden. Vorig jaar werd hij nog elke dag boos op zijn broer, op mij, op vrienden,... Nu kan hij al beter vertellen wat er is. Zo kunnen we rekening houden met zijn gevoelens.
Als hij gepest wordt dan trekt hij zich daar iets minder van aan. Hij maakt het bespreekbaar met mij en zo kan hij ventileren. Hij kropt het meestal niet meer op.
Door bepaalde oefeningen durft Lucas al meer dingen.
Lucas zit ook niet meer heel lang vast bij ruzie, pesterijen of spanningen. Hij kan makkelijker loslaten met de juiste feedback.
Ik voel wel dat hij hierbij nog wat begeleiding kan gebruiken. Jammer dat niet alle mensen hem goed aanvoelen, maar dat ligt niet aan Lucas.

Zelf de psychologe merkt een positieve evolutie bij Lucas. Vorige maand vond ze het niet echt nodig om hem nog op regelmatige basis hem te zien. We hebben toch uit voorzorg nog een afspraak gemaakt voor de examens.